Rotsooievaarsbek

Rotsooievaarsbek staat op zonnige tot beschaduwde, matig vochtige en voedselrijke, kalkrijke leem en op stenige plaatsen. Ze staat in bossen, op rotsen en puinhellingen, op en langs muren en in heggen, op oevers en in oude parken. De overblijvende plant met een dikke, horizontale wortelstok stamt oorspronkelijk uit de bergstreken van Zuidoost-Europa en wordt als sierplant aangeplant. De soort is (nog) niet ingeburgerd in Nederland, maar wordt wel vaak verwilderd aangetroffen. Het taxon heeft paarsrode kroonbladen (er zijn ook variƫteiten met witte en roze bloemen) waarvan de plaat kleiner is dan de nagel. Ze heeft net als Glanzige ooievaarsbek kelkbladen die na de bloei rechtop staan en de vrucht omsluiten, maar deze laatste plant is eenjarig. Verder is de soort goed herkenbaar aan de lange stijlen en meeldraden die ver buiten de bloemen uitsteken. De bladeren verspreiden bij kneuzing een aromatische geur. De olie uit de plant werkt antibacterieel en wordt ook in de parfumindustrie gebruikt.